Kanada’ya Mülteciler İçin Sponsor Olmak

Özellikle Ortadoğu’da çeşitli ülkelerde yaşanan iç savaş ve çatışmalar sebebiyle yurtlarını terk eden ve özellikle Ürdün, Lübnan ve Türkiye gibi çevre ülkelere sığınan mültecilerin durumu öteden beri dünya kamuoyunu meşgul etmeye devam ediyor. Mültecileri bünyesine kabul eden ülkeler kendi olanaklarıyla geçici misafirlerinin durumlarıyla ilgilenmeye çalışsalar da yetersiz kaldıkları bariz ortadadır. Mülteciler bulundukları ülkelerde oldukça zor şartlarda yaşamaya çalışıyorlar ve kampları bırakıp şehir merkezlerine gidenler de hem ekonomik hem sosyal sıkıntılarla yeni yaşamlarına alışmaya çalışmaktalar.

Türkiye’deki mültecilerden bazıları insan kaçakçılarının tuzağında düşerek kendilerini Avrupa’ya atmak için tehlikeli bir yolculuğu göze almakta ve hepimizin de haberlerde takip ettiği üzere bunların çoğu ya denizde bot facialarında hayatlarını yitirmekte ya da büyük umutlarla gitmek istediği ülkelerden sınır dışı edilmektedirler.

Yıllardır burada her türlü Kanada göçmenlik konularında yazılar yazıyoruz. Son dört yıldır özellikle Türkiye’de yaşayan Iraklı ve Suriyeli mültecilerden Kanada’ya mülteci olarak gidebilme yolları hakkında sorulara muhatap kalıyoruz. Elimizden geldiğince yardımcı olmaya çalışıyoruz fakat hem mülteci sayının büyüklüğü hem de durumu çok kritik mültecilerin başka ülkelere yerleştirilmesi uygulamasının Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (UNHCR) ofisi tarafından koordine edilmesi son olarak ta Kanada’nın sınırlı sayıda mülteciyi devlet sponsorluğunda alma taahhüdü bu fırsatın herkes için mümkün olmasını engelliyor.

Bu yazımda Kanada tarafından yürürlüğe konan Vize Ofis Referanslı Mülteci Programı’ndan (Blended Visa Office-Referred -BVOR) bahsetmek istiyorum. Bu program UNHCR ofisinin Kanada’da mültecilere sponsor olmak isteyen kişilerle koordineli yürütecekleri mülteci belirleme sistemi olarak tarif edilebilir.

BVOR’da amaç mültecileri Kanada’ya UNHCR ofisi, Kanada Hükümeti ve Sponsorluk Anlaşması Sahibi (SAH) özel sponsor kurumlar arasında oluşturulan üçlü bir girişimle getirmek.

Bu programlar ülkeye yerleştirilecek mülteciler Kanada Hükümeti Yerleştirme Destek Programı (Resettlement Assistance Program –RAP) ile altı ay maddi destek görecekler. Ayrıca özel sponsorlar da mültecilere altı ay maddi ve bir yıla yakın da hem sosyal hem de manevi destek gösterecekler. Yani mültecilere yapılacak bir yıllık maddi yardımın yarısını Kanada yarısını da STK’lar karşılayacak. Kanada’ya bu şekilde getirilen mülteciler eyalet sağlık hizmetlerinin yanında geçici federal sağlık programından da (IFH) bir sene yararlanacaklar.

Hükümetin amacı mültecilerle onları sponsor edebilecekleri bir araya getiren bu program sayesinde ülkeye yılda en az 1.000 mülteci yerleştirmek.

Bir kurum olarak BVOR programından yararlanarak bir mülteciye ya da ailesine sponsor olmak istiyorsanız SAH yetkisi olan bir kurum olmanız ya da SAH yetkisi ile mülteci sponsorluğu yapabilecek bir grup olmalısınız. Eğer sivil toplum kurumunuz SAH belgesine sahip değilse SAH belgesi almak için başvurabilirsiniz. SAH belgesi sahibi sivil toplum kuruluşlarını burada görebilirsiniz

Eğer sivil toplum kuruluşunuzun SAH belgesi yoksa ve başvurmak istiyorsanız hükümetin Apply SAH linkinden faydalanabilirsiniz. Program hakkında daha fazla detay için: http://www.cic.gc.ca/english/refugees/sponsor/vor.asp

Kanada devleti mültecilerin ülkeye sponsor edilmesi sürecinde elden geldiği kadar sivil toplumun da yer almasını istiyor. Sivil toplum kuruluşları bu trajedide ellerinden geleni yapmaya istekli olmalıdır. Kanada’daki tüm STK’lara mülteci sorununda taşın altına ellerini koymaları için çağrıda bulunuyorum.

Murat Kandemir, 18 Nisan 2015  

Dünyada Siyasi Sığınma Başvuruları Artarken Kanada’nın Rolü Azalıyor

Birleşmiş Milletler’in yayınladığı rapora göre Kanada 2014 yılında 13.500 mülteci kabul ederek en çok mülteci kabul eden ülkeler sıralamasında 15. sıraya düştü.

Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği’nin (UNHCR) siyasi sığınma trendi raporuna göre Kanada en çok mülteci kabul eden ülkeler listesinde 15. sırada bulunuyor.

Cenova’da yayınlanan BM raporuna göre geçen sene tüm dünyada yapılan 866.000 siyasi sığınma başvurusu 2013 rakamından yüzde 45 daha fazla. Geçen seneki rekor mülteci başvuruları sayısı Balkan çatışmalarının yoğun olarak yaşandığı 1992 yılından beri görülen en yüksek sayı.

90’larda Balkan savaşları sonrasında binlerce mülteci ve siyasi sığınmacı adayı çeşitli batı ülkelerine sığınmıştı. Bugün özellikle Ortadoğu’da silahlı çatışmaların yaşandığı bölgeler mülteci sayısını son yıllara göre olağan üstü sayılara çıkardı.

BM, iç savaşlar yüzünden vatanlarını terk etmek zorunda kalan mültecileri başka ülkelere yerleştirme faaliyetleri gerçekleştirmeye çalışıyor.

Kanada’ya 2014 yılında 2013 yılına göre daha fazla olarak toplamda 13.500 siyasi sığınma başvurusu yapılmış. 9.6 milyonluk İsveç sadece geçen sene 75.100 mülteci başvurusu almış.

Ottawa’nın siyasi sığınma sürecindeki sahtekarlığı ve asılsız mültecilerin Kanada’ya gelmesini önleme amacıyla mülteci belirleme sistemini revize etmesi mülteci başvurularının düşmesine sebep oldu.

Beş yıl önce sıralamada beşinci olan Kanada en çok mülteci kabul eden 15 ülke sıralamasında sona düşmüş durumda.

Kanada’nın listede sona düşüşünde ilgili kanunlarda ve siyasi sığınma uygulamalarında yapılan reformların ve bazı ülkelere konan vize mecburiyetinin etkili olduğu düşünülüyor.

2010 ve 2014 arası 434.300 siyasi sığınma talebinin yapıldığı Almanya en çok mülteci alan ülke olarak kayıtlara geçerken onu 403.300 mülteci başvurusuyla ABD izledi. Fransa 274.500 başvuru alırken İsveç 234.700 ve Türkiye 184.300 iltica başvurusu almış oldu.

Sıkı bir mülteci politikası olan ve 2014’te 9.000’den daha az başvuru alan Avustralya hariç tüm batı ülkelerinde siyasi sığınma başvurularında önemli artış görüldü.

Yine BM’ye göre Rusya 5.800’ü Ukrayna’dan olmak üzere toplamda 265.400 siyasi sığınma başvurusu aldı. 2014 yılında 15.700 kişi başka ülkelere siyasi sığınma başvurusu yapmak üzere Ukrayna’yı terk etti.

2014 Yılına Gören En Çok Mülteci Kabul Eden 15 Ülke (2013 sıralaması)

1.      Almanya (1)

2.      ABD (2)

3.      Türkiye (5)

4.      İsveç (4)

5.      İtalya (7)

6.      Fransa (3)

7.      Macaristan (9)

8.      İngiltere (6)

9.      Avusturya (10)

10.  Hollanda (11)

11.  İsviçre (8)

12.  Sırbistan (20)

13.  Danimarka (18)

14.  Belçika (14)

15.  Kanada (16)

Murat Kandemir, 11 Nisan 2015

Avustralya Vatandaşı Olmak İsteyen Ünlü Aktör Russell Crowe İkinci Kez Reddedildi

50 yaşındaki ünlü aktör Russell Crowe 2006’da yaptığı ilk başvurunun ardından 2013 yılında yaptığı ikinci Avustralya vatandaşlık başvurusu reddedildi.

Yıldızın vatandaşlık başvurusunun ikinci kez kabul edilmediği gerçeği “Son Umut” (The Water Diviner) adlı filmin promosyonu çalışmaları kapsamında İngiliz Radio Times’a verdiği bir röportajda ortaya çıktı.

Yeni Zelanda’da doğan fakat dört yaşından beri Avustralya’da yaşayan Russell Crowe’un gerçek bir Avustralyalı olduğu sanılıyordu.

Avustralya’nın “Romper Stomper” ve “The Sum of Us” gibi en çok bilinen ve sevilen filmlerinde oynayan aktör kariyerini oldukça ilerleterek Gladyator ve Man of Steel gibi Hollywood’un büyük projelerinde de yer alarak Avustralya’nın adını duyurdu.

Yeni Zelanda’da doğan fakat Avustralya’da bir yaşam kuran Crowe oyunculuk kariyeri süresince iki anavatanı arasında kültürel bir elçi gibi davrandı.

Sydney Morning Herald gazetesin haberine göre Radio Times’e verdiği mülakatında Crowe, Kraliçe’den sonra tek, Avustralyalı olmayan fakat Avustralya’nın 50 ulusal hazinesinden biri olarak seçilen ve fotoğrafı bir Avustralya pulunda basılan birisi olarak kararı mantıksız bulduğunu söyledi.

Yeni Zelandalıların Avustralya vatandaşı olmalarını zorlaştıran yeni bir yasa değişikliğine de vurgu yaptı.

2000 ve 2002 arası zamanın çoğu Avustralya dışında olan kişiler vatandaş olamıyor. Aktör o dönemlerde çeşitli film projelerinde yer almak için zamanının çoğunu yurt dışında geçirdiğini de ekleyerek Mystery ve Alaska filmi için Alberta Kanada’da, Gladyatör filmi için İngiltere, Fas ve Malta’da ve Yaşam Kanıtı (Proof of Life) filmi için de Ekvator’da bulunduğunu ifade etti.

Aktörün bahsettiği göçmenlik düzenlemesine göre Avustralya vatandaşı olmak isteyen Yeni Zelanda vatandaşları 26 Şubat 2001’de ülkede Yeni Zelandalılara verilen özel sınıf vize (SCV) ile bulunmuş olmalılar. SCV, Yeni Zelandalılara ülkede yaşama ve çalışma hakkı vermektedir.

Başvuran kişi 26 Şubat 2001 günü Avustralya’da bulunmadıysa o günden iki yıl öncesi 24 aylık sürede Avustralya’da SCV vizesiyle toplamda 12 ay süre bulunmuş olmalı.

Kanunun belirlediği bu sürede Crowe başrolünü oynadığı bazı Hollywood filmleri için Avustralya dışındaydı ve bu durumda bu kanundan faydalanamaması anlamına geliyordu.

Aktörün vatandaşlık konusundaki paylaştığı bilgiler daha sonra detaylı olarak dergide yayınlandı.

Bu olayın verdiği gayet açıktır. Kim olursanız olun hızla küreselleşen bu dünyada bir gün kendinizi bir ya da birkaç ülkenin vatandaşlık kanunlarıyla ya da yönetmelikleriyle çatışır bulabilirsiniz. Ayrıca bu kanunlar sadece sıradan insanlara değil toplumun tüm üyelerine uygulanır. Bir sinema yıldızı olmanız size herhangi bir muafiyet kazandırmayabilir.

Murat Kandemir, 7 Nisan 2015   

Dört Yıl Kuralı Kanada’daki Binlerce Geçici İşçiyi Zor Durumda Bırakıyor

Ottawa’nın dörtte dört kuralı ile 1 Nisan itibariyle binlerce geçici işçinin ülkeyi terk etmiş olması gerekiyor. Gidenlerin tekrar Kanada’ya gelebilmesi için dört yıl geçmesi gerekiyor.

Geçici işçilerin birçoğunun çalışma izninin bitmesiyle Kanada’daki düzenli hayatları bozulacak. Filipinler ve Tayland gibi ülkeden gelen ve Kanada’da düzenli bir hayat kuran aileler özellikle zor durumda kalacak.

1 Nisan 2011’de uygulamaya konan kural ile Kanada’ya gelen geçici işçiler en fazla dört yıl çalışabiliyor ve bu süre bitiminden önce Kanada’yı terk etmesi gerekiyor. Ayrıca Kanada’ya tekrar işçi olarak gelmek isteyen yabancı işçilerin Kanada dışında dört yıl daha beklemeleri gerekiyor.

Göçmenlik görevlileri 1 Nisan itibariyle ülkeden ayrılması gereken geçici işçi sayısı hakkında şimdilik tam bir sayı vermiyor fakat göçmenlik çevrelerine göre yaklaşık 70.000 çalışma izninin bu sene sona ereceğini tahmin ediyor.

Düşük beceri gerektiren işlerde çalışan bu işçiler genelde restoranlar, çiftlikler ve fabrikalarda istihdam ediliyorlar. Bu işçilerin yokluğunun hem toplum açısından hem de onlara ihtiyacı olan işverenler açısından sıkıntı yaratacağı tahmin ediliyor.

İşçilerini kaybetme korkusu yaşayan işverenler çalıştıracak işçi bulmak ve yetiştirmek gibi tekrar yaşayacakları süreçlerden ötürü oldukça endişeli.

Yabancı işçiler çalıştıkları sürece hem Kanada’ya alışmışlar hem de yaşadıkları toplumun bir parçası olmuş durumdalar. Kanada’ya gelmek için hem avukata hem de yolculuk için harcadıkları paraları ancak çalıştıkları iki senede ödeyebiliyorlar bu arada ailelerine de bakmak durumdalar. Ekonomik olarak tam düze çıktıkları bir anda çalışma izinleri bitimi sonrası ikinci bir şans vermeyip ülkeden ayrılmalarını istemek onlar için çok yıkıcı olmalı. O kadar yıkıcı olmalı ki önemli sayıda göçmen işçinin Kanada’yı terk etmek yerine yeraltına çekileceği tahmin ediliyor.  

Göçmen İşçiler Birliği adlı şemsiye örgüt altında birleşen çeşitli sivil toplum kuruluşları “Sınır Dışı Operasyonlarını Durdurun” adlı bir kampanya başlatarak Ottawa’dan yasada gerekli düzenlemeleri yapmalarını istiyor. Bu kampanya muhalefet partileri Yeni Demokratlar ve Liberal partileri tarafından da destekleniyor. Toronto, Edmonton, Guelph, Hamilton, Montreal, Peterborough, St.Catherines, Niagara ve Vancouver şehirlerinde gösteriler düzenlendi.

Geçici işçilerin çoğu çeşitli etnik gruplardan ve Kanada’dan gönderilmek zorunda kalmalarının çok ayrımcı bir uygulama olduğunu düşünenler var.

Göçmenlik bakanlığı yetkilileri Kanada’ya gelen geçici işçilerin çalışma izinlerindeki “dört yıl limiti” kuralını başından beri bildiklerini savundu. CIC’ye göre Kanada’ya çalışmak için gelen yabancı işçiler aldıkları çalışma izni kurallarına uymak zorundalar ve verilen çalışma izni bitiminde kendilerinden ülkeden ayrılmaları beklenir.

Her ne kadar göçmenlik bakanlığı yetkilileri geçici işçilerin istedikleri takdirde daimi ikamet izni sahibi olacaklarını belirtseler de biliyoruz ki istenen dil ve eğitim kriteri sebebiyle düşük beceri gerektiren işlerde çalışan geçici işçilerin daimi göçmen statüsü elde etmeleri oldukça zor.

Kanada göçmenlik kuralına göre yurtdışından Kanada’ya sadece geçici işçi gerektiren işlerde çalışması için maksimum dört yıllığına yabancı işçi getirilebiliyor. Yani yabancı işçiler sadece geçici bir çözüm olarak işe alınıyorlar fakat çalıştıkları işler sürekli olarak doldurulamayan işler. Çok fazla para kazanamayan yabancı işçilerin gitmesi durumunda yerleri Kanadalılar tarafından doldurulmayacağı kesin.

Sahi. Düşük beceri gerektiren işlerde kimler çalışacak?

Murat Kandemir, 5 Nisan 2015

Kanada Ekspres Giriş Sistemindeki 5 ve 6 ıncı Çekilişler Yapıldı

Kanada Vatandaşlık ve Göçmenlik Bakanlığı (CIC) tarafından iş teklifi ya da herhangi bir eyalet aday sertifikası olmayan bazı adaylara da göçmenlik başvurusu davetiyesi (ITA) gönderildi.

Kanada göçmenliğinde bu sene uygulamaya konan ekspres giriş sisteminde daha önceki çekilişlerden farklı olarak ilk defa Kanadalı bir işverenden iş teklifi olmayan ya da herhangi bir eyalet tarafından aday gösterilmeyen kişilere göçmenlik başvurusu yapma davetiyesi gönderildi.

CIC son çekilişi 27 Mart'ta yaptı ve ortalama 453 puanı olan 1237 adayı göçmen olarak kabul etti. 20 Mart'ta yapılan 5. çekilişte ise ekspres giriş sistemindeki havuzda bulunan 481 ve üstü puan alan toplamda 1.620 adaya göçmenlik başvurusu yapmaları için davetiye gönderildi.

Önceki çekilişlerde özellikle ekspres giriş sisteminde pozitif LMIA (İş Gücü Pazarı Etki Değerlendirmesi) eşliğinde bir iş teklifi olanlar ya da Kanada’daki eyaletlerden birisi tarafından aday gösterilenlerden seçiliyordu.  

Bu zamana kadar sadece iş teklifi olan adaylara davetiyeler gönderilmesi çeşitli çevrelerce eleştirilmiş ve az sayıda göçmen alınarak yıllık göçmen kotasına ulaşılamayacağı yorumları yapılmıştı. Bende bu durumu eleştirmiş ve sadece iş teklifi olanların alınmasıyla Kanada göçmenlik programının önceki geçici yabancı işçi programına benzer şekilde yürütüldüğünü ve bu haliyle göçmenlik programı olarak sayılamayacağını savunmuştum.

Bir iş teklifinin göçmene kazandırdığı puanın 600 olduğunu ve önceki çekilişlerde kabul edilen göçmenlerin puanlarının ortalama 800 ve üstü olduğu hatırlandığında ekspres giriş sistemine kabul edilen ve ortalama 400 civarında puan alarak havuza yerleştirilen adayların bu sistemde şanslarının zor olduğunu düşünmemiz gayet kabul edilebilir bir durumdu.

Ne var ki CIC’nin son yaptığı çekilişte 450 civarı puan alan adayların da kabul edilmeye başlanması havuzda bekleyen ve iş teklifi olmayan adayları hayli sevindirdi. Artık seçilmeyeceklerini düşünmeleri için bir sebep yok.

Tekrar belirtmekte fayda var. Her ne kadar puanı düşük olan adayların da artık göçmenlik davetiyesi almaları iyi bir haber olsa da diğer çekilişleri de göz önüne aldığımızda iş teklifi veya eyalet aday sertifikası olan adayların Kanada göçmeni olma şansları çok yüksek.

Bu son çekilişle puan verilirken göz önüne alınan insani faktörlerin çok önem arz ettiğini sanırım söylememize gerek yok. Örneğin daha iyi dil sınav sonuçları olan, eğitim seviyesi yüksek ve iş tecrübesi fazla olanların havuzdaki diğer adaylara nazaran şansları daha iyi olacaktır.

Kanada göçmenlik şansını arayan tüm profesyonel meslek sahiplerine tavsiyem iyi derecede alınmış bir IELTS test skoru çok önemli. Bunun dışında beş sene süreyle geçerli olacak ECA (eğitim değerlendirme raporu) belgesi ellerinde hazır bulunmalı. Ekspres giriş sistemine ilk başvuru yapıldığında bu iki belge adaylara çok gerekli olacak. Aday çeşitli sebeplerle eşik puanı alamadığı için havuza yerleştirilmezse kendini güncelleyerek istediği zaman şansını tekrar deneyebilir.

Daimi göçmenlik davetiyesi alan adayların nihai başvurularını yapmaları için 60 günü var. Bu süre içerisinde tüm formların eksiksizce doldurulması ve istenen belgelerin başvuru ile birlikte sunulması gerekiyor. 60 gün limitini uzatmak kesinlikle mümkün değil. O yüzden havuzda bekleyen adayların hem formları hem de istenilen belgeleri önceden hazırlaması onların yararına.

Sağlanan tüm formlar ve belgeler herhangi bir olumsuz sonuçla karşılanmaması için doğru şekilde doldurulup sunulması gerekiyor. Yalan beyanda bulunmak ya da sahte evrak sunmak beş yıl Kanada göçmenlik başvurusu yapmaktan ya da Kanada’yı ziyaret etmekten men cezası almanıza sebep olabilir.

Murat Kandemir, 31 Mart 2013    

Kanada Vatandaşı Olma Oranı Düşüyor

Kanada vatandaşı olmayı zorlaştıran yeni kurallarla birlikte yeni gelen göçmenlerin 2000-2008 yılları arasında yüzde 79 seviyesindeki vatandaş olma oranı yüzde 26’lara kadar geriledi.

Gazeteci Nicholas Keung tarafından Toronto Star gazetesinde yayınlanan göçmenlik haberine göre 2000-2008 arası Kanada’ya göç eden göçmenler arasında Kanada vatandaşı olma oranı yüzde 79’lardan yüzde 26’lara kadar düşmüş durumda.

Vatandaşlık departmanı eski genel müdürü Andrew Griffith, vatandaşlık olmayı zorlaştıran son yasal reformlarının göçmenlerde vatandaş olma seviyesini düşüreceği ve vatandaşlığa karşı bir ilgisizlik yaratarak Kanada hayatı ve kimliğinden uzaklaşacakları uyarısında bulundu.

Bu hafta düzenlenen bir konferansta sunduğu analizle Griffith, Muhafazakar (Conservatives) partinin yeni reformlarının ve yeni vatandaşlık testinin özellikle Avrupa kökenli azınlıkların dışındaki özellikle gözle görünür azınlıkları ters etkilediğini gösteriyor. Geçmişte vatandaşlığın göçmen entegrasyonunun bir kilometre taşı olarak görüldüğünü söyleyen Griffith “Kanada’da Çok kültürlülük (Multiculturalism in Canada)” adlı sunumunu Vancouver’de geçen Perşembe yapılan ulusal göçmenlik ve yerleşim konferansında katılımcılarla paylaştı.

Griffith yasalarda yapılan son değişikliklerin vatandaşlık edinilmesini daha da zorlaştırdığı ve Kanada’yı göçmenlerin çoğunun vatandaş olamadığı ve bunu sonucunda büyük bir göçmen nüfusun siyasi sürece dâhil olmayacağı bir ülke haline getireceğini düşünüyor.

Griffith’in referans aldığı resmi istatistiklere göre daimi göçmenlerin vatandaş olma oranları 2000 yılından beri düzenli ve özellikle son yıllarda oldukça düşmüş.

Örneğin 2008 yılında Kanada’ya yerleşen göçmenlerin sadece yüzde 26’sı Kanada vatandaşı olmuş. 2007 yılında bu oran yüzde 44 iken 2000 yılında bu oran yüzde 79’du.

Resmi istatistiklerin analizinde temel olarak kullanıldığını belirten Griffith Kanada vatandaşı olmanın ortalama altı yıl sürdüğünü belirterek 2008 yılının Muhafazakar hükümetin yeni reformlarının ön etkileri için önemli bir yıl olduğunu düşünüyor. Her sene alınan göçmenlerin Kanada vatandaşı olma oranlarının genelde stabil olarak yükseldiğini fakat 2008 ve 2007 yılları arasında görülen yüzde 18’lik düşüşün alarm verici boyutta olduğuna inanıyor.

Kanada Vatandaşlık ve Göçmenlik Bakanlığı sözcüsü Johanne Nadeau göçmenlerinin yüzde 86’sının vatandaş olabildiği Kanada’nın dünyada vatandaşlık edinme oranının en yüksek olduğu ülkeler arasında olduğunu belirtti.

Nadeau, Griffith’in istatistik bilgilerini yanlış tercüme ettiğini vatandaş olabilme şartlarını yerine getirmediği için vatandaş olamayan daimi ikamet sahibi göçmenleri dikkate alınmadığına işaret etti.

Kanada vatandaşları Kanada Haklar ve Özgürlükler Yasası (Charter of Rights and Freedoms) uyarınca seçimlerde oy kullanıyor ve Kanada pasaportu ediniyorlar. Kanada’da yaşayan daimi göçmenler benzer hak ve ayrıcalıklara sahip değiller ve daimi göçmenlik statüleri ellerinden alınabilir ve Kanada’dan sınır dışı edilebilirler.

Devlet için çalışmış olan Griffith yasal değişikliklerin arkasındaki mantığı anladığını belirtirken vatandaşlığın çok ciddiye alınması gerektiği ve vatandaşlık ediniminde engellerin yaratılmaması gerektiği fikrinde.

2010 yılından bu yana yeni vatandaşlık testi uygulamada ve sınavı geçmek için gereken başarı yüzdesi yüzde 60’tan az yüzde 75’e çıkarıldı. Bu da sınavda sorulan 20 sorudan en az 15’ini doğru bilmek anlamına geliyor. Sınavın amacı vatandaş adayının Kanada tarihi, kültürü ve değerleri hakkında bilgisini ölçmek.

Griffith farklı toplumları yeni vatandaşlık testinin yürürlüğe girmesinden üç yıl önce ve sonraki test başarı durumlarını değerlendirdi.

Karayip adalarından gelenlerin sınavda başarı oranları yüzde 20 düşerken Güney Asya ve Güney ve Doğu Afrika ülkelerinden gelenlerin başarı oranı yüzde 15 düşmüş.

CIC’den Naduau vatandaşlık için başvuranlara aynı testin verildiğini hatırlatarak tüm katılımcıların yüzde 85’inin sınavda başarılı olduğunu belirtti. Nadeau’ya göre bu oran yeni Kanadalılara Kanada tarihi, kültürü ve değerlerinin sorulduğu testin ne çok basit ne de çok zor olduğunu gösteriyor.  

Eğitim ve gelir seviyesinin vatandaş olmada belirleyici faktör olduğunu düşünen Griffith’e göre bugün hükümet özellikle başvuru ücretlerini arttırarak bazı kişiler için vatandaş olmayı daha da zorlaştırıyor.

Geçen sene Ottawa vatandaşlık ücretini her bir yetişkin için önce Şubat ayında 100 dolardan 300 dolara çıkarmış sonra Aralık ayında ise 530 dolara çıkartmıştı. Buna ek olarak vatandaş olmak isteyenler ayrıca 100 dolar da vatandaşlık hakkı ücreti de ödüyorlar.

Yasal reformlar sonrasında Ottawa vatandaşlık başvuru sürecinde yaşanan her türlü sahtekarlığın önüne geçmek için son dört yıl içinde üç yıl olan mecburi ikamet süresini son altı yıl içinde dört yıla ve vatandaşlık dil ve sınav muafiyet yaşını da 55’ten 65’e çıkarmıştı.

Toplumun bazı üyeleri için vatandaş olmanın daha da zorlaştırıldığı sürece Kanada kimliği ve bağlılığı ile ilgili sorunların yaşanmaya devam edeceğini düşünen Griffith’e göre asıl sorun vatandaşlık süreci ve onu daha da adil hale getirme arasında nasıl bir dengenin kurulacağı.

Kanada’da yaşayan tüm göçmenlerin bir gün hayalini kurduğu Kanada vatandaşı olmalarını kolaylaştırmak yerine daha da zorlaştırmak en basitinden toplum entegrasyonunu zorlaştırmak değil de nedir?

Murat Kandemir, 30 Mart 2015    

Saskatchewan’dan Girişimcilere Özel Göçmenlik Şansı

Saskatchewan eyaleti bölgeye gelmek isteyen girişimcilerin başvurularını hızlandıracak değişikliklere imza attı.

Saskatchewan Göçmenlik Aday Programı’nda (SINP) eyalette iş kurmayı daha da kolay ve etkin yapmaya yönelik bir dizi değişiklik yapıldı.

Eyaletin göçmenlik, çalışma ve mesleki eğitim bakanı Jeremy Harrison gazetecilere yaptığı açıklamasında girişimci, bilim ve teknoloji, çiftlik yatırımcısı ve genç çiftçilerden oluşan beş farklı başvuru kategorilerinin iki başvuru kategorisine indirgendiğini açıkladı: Girişimciler ve çiftlik sahipleri ve yöneticileri.

Yapılan değişikliklerin SINP göçmenlik sisteminin başvuranlar açısından daha basit hale getirildiği söylenebilir. 

Kategorilerden başvuracak adayların kanıtlanabilir 500.000 dolarlık minimum net varlığı olmalı ve Regina ya da Saskatoon şehirlerinde kuracakları bir işte en az 300.000 dolarlık (kırsal alanlar için 200.000 dolar) bir yatırım yapma gerekliliği bulunuyor. Tüm adayların aile fertleri hariç Kanada vatandaşı ya da göçmeninin çalışabileceği en az bir kişilik istihdam alanı açması gerekiyor. 

Eski sistemde başvuranlar için ispat edilmesi gereken minimum 300.000 dolar net varlık ve eyalette yapılacak en az 150.000 dolarlık yatırım şartı aranıyordu. Ayrıca daha önceden adaylar programda yerlerini garantiye almak için iyi niyet ödemesi olarak 75.000 doları önceden yatırıyorlardı.

Yeni sistemde ise adayın Kanada’da işini kurup kurmadığına göre karar verilecek ve işini kuran ve işletmeye başlayan adaylar programdan kabul edilecek. Ön başvurular internet ortamında oluşturulan bir başvuru sisteminde yapılacak ve temel bilgiler istenerek aday hakkında bir değerlendirme yapılacak. Ön kayıt sistemiyle “ilk gelen ilk hizmet görür” yerine “istenen puanı alan” adaylara öncelik tanınacak.

Uygun görülen adayların başvuruları daha hızlı olarak sonuçlandırılacak. Ön başvuru sonrasında aday tarafından girilen bilgilerin doğruluğu kapsamlı bir süreçte sorgulanacak. Online başvuruları sonraki başvuruların yığılmasını önleyecek.

Harrison 23 Mart’ta yaptığı konuyla ilgili basın açıklamasını Ekim ayında SINP programı altında kabul edilen Çinli bir göçmenin Albert Street üzerinde açtığı dükkânda yaptı.

Bakan Harrison’a göre SINP programı sayesinde 2007’den beri 900’den fazla girişimci eyalet ekonomisine 114 milyon dolar kazandırdı. Yapılan değişiklikler için 2013 Haziran ayında ilgili çevrelerden görüş alındığı ve öyle tasarlandığı bilgisi de verildi. 

Murat Kandemir, 27 Mart 2015